Verdomd ik wil je

(Verdammt ich lieb dich – Matthias Reim)

 

Ik ben iets na middernacht op straat gegaan

Vroeger heb ik dat zo graag gedaan

En nodig heb ik jou niet

Ik zit aan de toog en neem nog een bier

Vroeger was het nog gezellig hier

Maar dat doet mij, dat doet me niets

 

Tegenover, zit een vaste klant

Ik stel me voor dat is je nieuwe man

En dat doet me, al helemaal niets

Maar dan denk ik onbewust

Hé, man, laat mijn vrouw met rust

Maar hij vraagt enkel 'hoe gaat het nou'

En dan denk ik weer enkel aan jou

 

Verdomd ik min je, ik min je niet

Ik heb je nodig, of misschien niet

Verdomd ik wil je, ik wil je niet

Ik wil je niet verliezen

 

En langzaam aan komt alles bij me terug

Ik wil gewoon wat ruimte terug

Nou, dat heb ik, of toch niet

Ik paste in heel jouw wereld niet

Maar door en om jou heb ik verdriet

En dat geloof ik simpel weg niet

 

Hier tegenover staat een telefoon

Hij lacht me uit, vol haat en hoon

Maar hij rinkelt verder niet

Zeven bier en veel te veel gerookt

Dat heb ik nu wel nodig ook

En niemand, niemand zegt: stop nou

En dan denk ik weer enkel aan jou

 

Verdomd ik min je, ik min je niet

Ik heb je nodig, of misschien niet

Verdomd ik wil je, ik wil je niet

Ik wil je niet verliezen

 

[3 maart 2005]